नेपालप्रति नेपालीको आक्रोश

‘माधव जी आप मधेस से प्रतिनिधित्व करते है, आप मधेस मे जाने का माहौल बनाना चाहते हैं तो ओली के भड्काउ बोली पर अंकूस लगाए, नही तो भविष्य मे बहुत सारे सीके राउत का जन्म होने बाला है । मधेसीमैत्री संविधान बनाने से आप का हिचकना सदा के लिए आपको रौटहट जाने से रोकना है । आप मधेसी के मुद्दा को सम्बोधन नही करेंगे तो अब मधेस मे युवा जाग चुके हैं, वहां आप जैसे नेता का कत्ल हो सकता है । ’ 

Bina Sinha with Ex-PM Madhav Kumar Nepal and Indira Persain

 Sr. Madheshi Journalist , Rajeshwor Nepali

Dr. Dambar Narayan Yadav

  स्थान ः इन्द्रेणी कम्प्लेक्स, वानेश्वर, २०७१ पुस ३० गते । कार्यक्रम ः एउटी हिन्दी लेखिकाको दुई पुस्तक लोकार्पण । प्रमुख अथिति ः नेकपा(एमाले) का वरिष्ठा नेता तथा पूर्व प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपाल । विशिष्ट अतिथि थिए, भारतीय दूताबासका पीआइसी प्रमुख ‘अ’ भय कुमार । कार्यक्रमको अध्यक्षता गर्नेमा आफूलाई मैथिली भाषाको अभियन्ता भन्न रुचाउंने रामभरोस कापडी थिए । त्यस्तै, अर्का अथितिमा बनाइए, रामदयाल राकेशलाई । नजिकै नई प्रकाशनकी इन्दिरा प्रसाई, तीन दिनअघि एमाले कोटाबाट सभासद् बनेका लालबाबु यादवसंगै प्राज्ञ डा. उषा ठाकुरलाई पनि मुख्य अतिथि बनाइएको थियो । ठाकुर बाहेक हिन्दी भाषाका अभियानी एक जना पनि मञ्चमा थिएनन् । ‘अ’ भयलाई त हिन्दी भाषासंगै घृणा रहेको धेरै चोटी सुनिएकै हो । उनी त मधेसी शब्द समेत सुन्न चा“दैनन रे ? त्यसैले त भारतीय दूताबासद्वारा विश्व हिन्दी दिवस २०१५ मा अन्नपूर्ण होटेलमा आयोजित कार्यक्रममा सम्बोधन का क्रममा शुरुमै हिन्दीको ‘और’ को साटो ‘र’ प्रयोग गरे । फलस्वरुप उनी हलभित्रै हांसोका पात्र बने । पछि तिनै ‘अ’ भयलाई केही पत्रकारले भेट्न खोज्दा भयभित हुंदै भेट्नै चाहेनन् । खायर उनी ठहरिए लैनचौर दरबारका कर्मचारी । वानेश्वको कार्यक्रममा पनि भाषण ठोके अनि एक÷दुई एघार भई हाले । कारण थियो, उनको सम्बोधन अघि पूर्व शिक्षामन्त्री डा.डम्बरनारायण यादवले कार्यक्रमका अध्यक्षता गर्दै आएका कापडीसंग बीचैमा समय माग गर्नु । शायद डा. यादव पूर्वमन्त्री नेपालको हिन्दी सम्बोधनपछि आफ्नो केही गुनासो उनलाई सुनाउंन चाहन्थे । तर उनलाई समय दिइएन, तर पनि यादवले संक्षिप्त रुपमा आफ्नो प्रतिक्रिया राखि रहंदा, एमाले नेता नेपाल बैठकमा जान्छु भन्दै हिडेपछि, त्यहांको स्थिति एकाएक विस्फोटक हुन पुग्यो । यादवलाई अर्का वरिष्ठ पत्रकार, लेखक, कवि एवं इतिहासका साक्षात साक्षी राजेश्वर नेपाली । उनी पनि नेपालको सम्बोधनबाट असंतुष्ट थिए । केहीले उनलाई मञ्च नदिएकोमा कड्किएको प्रतिक्रिया दिए । तर त्यहा“को माहौल नेपाललाई आफ्नो शालिन भनाईबाट उनको हिन्दी सम्बोधनको प्रतिकार गर्नु थियो । कार्यक्रम हलमा युवाहरु धेरै थिए, पूर्व मन्त्री नेपाल अतिथि भएर आएकाले कसैले कुनै प्रतिक्रिया या समर्थन यो घटनाप्रति जनाएनन् । एउटा पत्रकारले भन्दै थिए, ‘समकक्षीहरुबाट भएको यो गतिविधिको समर्थन गर्नु उचित थिएन ।’ एमाले नेता माधव नेपाल मञ्चबाट ओर्लिदै गर्दा डा. डम्बरनारायण यादवले भन्दै थिए, ‘माधवजी आप मेरा समकक्षी हैं, आपको सम्झाने का मेरा हक बनता है, आप केपी शर्मा ओलीको सम्झाएं, मधेसी के माग को सम्बोधन करे, संघियता स्वीकार करे , मै अपनी भावना आपको सुनाना चाहता हूं । आप मधेसी को सुने, क्योकी आप मधेस से विलोंग्स करते है । ’ नेता नेपालले ‘यादव जी आप अपना फोन दे, मै आप से बात करुंगा’ भन्दै हिडेपछि वरिष्ठ पत्रकार नेपाली कड्किदै भने, ‘माधव जी आप मधेस से प्रतिनिधित्व करते है, आप मधेस मे जाने का माहौल बनाना चाहते हैं तो ओली के भड्काउ बोली पर अंकूस लगाए, नही तो भविष्य मे बहुत सारे सीके राउत का जन्म होने बाला है । मधेसीमैत्री संविधान बनाने से आप का हिचकना सदा के लिए आपको रौटहट जाने से रोकना है । आप मधेसी के मुद्दा को सम्बोधन नही करेंगे तो अब मधेस मे युवा जाग चुके हैं, वहां आप जैसे नेता का कत्ल हो सकता है । ’ तर यसमा नेता नेपालले खासै प्रतिक्रियाजनाएनन् । कार्यक्रममा वयोबृद्धहरु नै तातेपछि आयोजक तनावमा पुगे । त्यसपछि तत्कालै कार्यक्रम रोक्ने निर्णय भयो । मञ्चमा आशिन राकेश र नवनियुक्त सभासद लालबाबुलाई सम्बोधन गर्न दिइएन । यता, कार्यक्रममा नागरिक समाजका अगुवाहरु ‘असन्तुष्ट’ थिए । केही त तत्कालै कार्यक्रम स्थलबाट हिडेका थिए । कार्यक्रम पुस्तक लोकार्पणको भएपनि त्यहां हिन्दी भाषी भन्दा पनि एक हिसाबले गैरहिन्दी भाषीहरुको दबदबा थियो । वीणा सिन्हा एउटी प्रतिभाशाली महिला हुन, यसमा कुनै दुई मत छैन तर कार्यक्रम संचालन गर्दा सानातिना कुरामा ध्यान नदिदा बबण्डर मच्चिदो रै’छ भन्ने पुष्टि भाको छ । अझ माधव नेपालको सम्बोधनका क्रममा ड्यासबाट एउटा पनि ताली नबज्दा पनि मञ्चमा रहेका नवनियुक्ति सभासद यादव भादगाउंले टोपी हल्लाउंदै हांसको हुलमा बकुल्ला बन्ने गरेका थिए । कार्यक्रम समापनपछि डा. यादव र नेपालीको सबैले मुक्त कण्ठले प्रशंसा गरेका थिए । युवाहरु भन्दै थिए, ‘हामीले गर्न नसकेको काम यी दुई मधेशी समाजका अगुवाले गरेर देखाई दिए । ’