राजनीतिमा बोलकबोल

कुनै सानो गाउँको एउटा कथा छ । जहाँ दुई दाजूभाई गाउँको प्रमुख बन्न चुनाव लडिरहेका हुन्छन् । गाउँको कूल मतदाता मध्ये आधा–आधा दुवैसंग हुन्छ । अचानक गाउँकै एउटा रुखमुनि कपाल काटेर गुजारा गर्ने एक जना ठाकुर/हजाम समुदायका मानिस पनि मतदाता बन्न पुग्छन् । उसलाई गाउँलेहरुले पगलेट, मुर्ख भनेर हेप्ने गर्दा रहेछन् । उसको नाम मण्डेला रहेछ । यसो त उनको यो नाम पनि खाता खोल्ने बेला गाउँकै सहकारीमा कार्यरत महिला कर्मचारीले राखि दिएकी रहेछन् । खैर, अब गाउँको प्रमुुख को बन्ने भन्ने साँचो मण्डेलाको भोटमा अडिन पुगेछ । यो थाहा पाएपछि दुवै उम्मेदवारले मण्डेलालाई भाउँ दिन थाले छन् । महँगा कपडा, खानपान, पक्की घर, गाडी, पैसालगायत सबै सुविधाको वर्षा उनीमाथि गरी दिन्छन् । मण्डेलाले दुवैलाई आफ्नो मत दिने वाचा पनि गर्छन् र आफूलाई चाहिने सबै सुखसुविधा प्राप्त गरिरहन्छन् । केही दिनसम्म यो जारी रहन्छ । एक दिन ती महिला कर्मचारीले मण्डेलालाई नेल्सन मण्डेलाबारे जानकारी दिंदै एउटा मतदाताको मतको मूल्य बताई दिन्छिन् । मण्डेला अब गाउँको प्रमुखको प्रतिस्पर्धामा रहेका एउटा भाईसंग गाउँमा सडक मर्मत गर्न भन्छन् भने अर्को भाईलाई विद्यालयमा नयाँ कोठा थप्न भन्छन् । एउटा भाईलाई स्वास्थ्यलय बनाउन भन्छन् भने अर्कोलाई विजुलीको खम्भा गाड्न भन्छन् । अब प्रमुखका लागि भिडेका दुई दाजूभाई मण्डेलाको भोटको बोली (बोलकबोल) पुरै गाउँमा लगाउन पुग्छन् । त्यो पनि लाखौंबाट शुरु भई करोड रुपैयाँसम्म हुन्छ । दुवै दाजूभाईलाई थाहा छ कि मण्डेलामाथि एक/दुई करोड रुपैयाँ खर्च गरेपनि सौदा सस्तै पर्छ । किनभने कमिसन दिनेहरु करोडौ रुपैयाँ दिन जो तयार छन् । अहिले नेपालको राजनीतिमा के यो भन्दा केही फरक देख्नु भा’छ ? (स्केचको स्रोत:नागरिक दैनिक) ।